Van maart tot en met augustus kregen 80 patiënten met post-COVID, Q-koorts of klachten na COVID-19 vaccinatie de mogelijkheid om een participatietraject ‘Stap Vooruit’ te volgen. Dit traject is opgezet door C- en Q-support om mensen die 35-100% arbeidsongeschikt zijn, te begeleiden om binnen hun mogelijkheden te participeren in de samenleving. Een aantal nazorgadviseurs van C- en Q-support kregen de mogelijkheid om de rol van casemanagers op zich te nemen. Noel van Dam en Karin van Rijsdijk vertellen over hun rol, verwachtingen en ervaringen.
Noel van Dam
Voor Noel was deelname aan Stap Vooruit een logische stap. Vanuit zijn opleiding tot psychosociaal therapeut was hij geïnteresseerd in de psychosociale gevolgen van langdurige ziekte. Welke impact heeft het verlies van je gezondheid en je werk en hoe geef je dit een plek in je leven? Hij zag in het traject een kans om deelnemers uitgebreider en nog persoonlijker te begeleiden dan in zijn reguliere rol als nazorgadviseur.
“Aan het begin hoopte ik, net als veel deelnemers, dat mensen weer stappen richting werk zouden kunnen zetten. Gaandeweg verschoof de focus van werkhervatting naar veel kleinere, maar betekenisvolle stappen. Weer afspreken met mensen, meer structuur in de dag aanbrengen, een hobby oppakken of bijvoorbeeld een WMO-aanvraag regelen. Het zetten van kleine stappen bleek vaak al een grote overwinning.”
Karin van Rijsdijk
Voor Karin was deelname aan Stap Vooruit vooral interessant omdat ze deelnemers langer en met nog meer persoonlijke aandacht kon begeleiden dan in haar reguliere werk als nazorgadviseur. Ze kreeg meer ruimte om samen met mensen te onderzoeken wat er onder hun klachten, verlieservaringen en worstelingen lag.
“Ik ging met mensen in gesprek over wie ze waren voordat ze ziek werden en wat ze hadden verloren. We bespraken waar ze bang voor waren en welke overtuigingen hierbij een rol spelen. Door deze gesprekken ontstonden belangrijke inzichten. Sommige deelnemers ontdekten dat zij niet alleen worstelden met lichamelijke klachten, maar ook met angst voor afhankelijkheid, verlies van identiteit of gevoelens van falen. Door deze onderwerpen bespreekbaar te maken, ontstond ruimte voor acceptatie, rust en nieuwe perspectieven.”
