Skip to main content

Celecoxib (COX-2-remmer)

Versie: 04-10-2026

Wat is de interventie? 

Celecoxib is een ontstekingsremmende pijnstiller uit de groep niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen (NSAID’s). Het behoort tot de selectieve cyclo-oxygenase-2-remmers (COX-2-remmers), ook wel coxibs genoemd. Andere NSAID’s zijn bijvoorbeeld ibuprofen, naproxen en diclofenac. Celecoxib wordt onder meer voorgeschreven bij artrose, reumatoïde artritis en axiale spondyloartritis. Het middel is niet geregistreerd voor de behandeling van post-COVID, Q-koortsvermoeidheidssyndroom (QVS) of langdurige klachten na vaccinatie.

In de praktijk hebben enkele patiënten en zorgverleners melding gemaakt van vermindering van pijn, benauwdheid en vermoeidheid bij gebruik van celecoxib tijdens post-COVID. In interne achtergrondinformatie van Q- en C-support (mei 2026) worden onder andere ervaringen genoemd waarbij binnen ongeveer twee weken verbetering werd ervaren. Zulke ervaringen kunnen aanleiding geven tot onderzoek, maar maken niet duidelijk of de verandering door het geneesmiddel kwam, door het verminderen van bijkomende pijn, door natuurlijk herstel of door andere factoren.

Celecoxib wordt als capsule ingenomen. De dosis en behandelduur hangen af van de reguliere indicatie en de individuele risico’s. Bij post-COVID is geen bewezen doseringsschema of behandelduur vastgesteld. Langdurig gebruik kan belangrijke bijwerkingen geven en moet daarom niet worden beschouwd als een onschuldige proefbehandeling.

Wat is bekend over het werkingsmechanisme van de interventie? 

Bij ontsteking en weefselschade worden prostaglandinen aangemaakt. Deze signaalstoffen spelen onder andere een rol bij pijn, ontsteking en koorts. Het enzym cyclo-oxygenase (COX) is betrokken bij hun vorming. Celecoxib remt vooral COX-2 en vermindert daarmee de aanmaak van ontstekingsbevorderende prostaglandinen. Hierdoor kunnen pijn en ontstekingsverschijnselen afnemen.

COX-1 speelt onder meer een rol bij de bescherming van het maagslijmvlies en de werking van bloedplaatjes. Omdat celecoxib relatief selectief is voor COX-2, kan het risico op bepaalde maag-darmcomplicaties lager zijn dan bij sommige niet-selectieve NSAID’s. Het risico is echter niet verdwenen. Bovendien spelen prostaglandinen een rol in de nierdoorbloeding en het vaatstelsel. COX-2-remming kan daarom vocht vasthouden, de bloeddruk verhogen, de nierfunctie verslechteren en het risico op cardiovasculaire complicaties vergroten.

Bij post-COVID worden verschillende mogelijke biologische mechanismen onderzocht, waaronder aanhoudende ontstekingsreacties, immuunontregeling, autonome ontregeling en vaatveranderingen. Dat ontsteking mogelijk een rol speelt, betekent niet dat remming van COX-2 automatisch de oorzaak van post-COVID behandelt. Er zijn geen gevalideerde biomarkers bekend waarmee kan worden voorspeld welke patiënten met post-COVID mogelijk baat zouden hebben bij celecoxib. Een pijnstillend effect is bovendien iets anders dan herstel van inspanningsintolerantie, post-exertionele malaise (PEM) of cognitieve klachten.

Wat is er bekend over het effect? 

Post-COVID 

Er zijn geen overtuigende grote gerandomiseerde studies gevonden die celecoxib specifiek beoordelen als behandeling van bestaande post-COVID met uitkomsten voor ernstige vermoeidheid, PEM, dysautonomie, inspanningsintolerantie, benauwdheid en cognitieve klachten. De bestaande gegevens laten daarom niet toe om een betrouwbare effectgrootte voor deze kernsymptomen te noemen.

Een kleine dubbelblinde, placebogecontroleerde gerandomiseerde studie van Ansari en collega’s (2023) onderzocht celecoxib bij depressieve klachten na een doorgemaakte COVID-19-infectie. In totaal namen 62 patiënten deel. De interventiegroep kreeg zes weken lang tweemaal daags 100 mg celecoxib; de controlegroep kreeg placebo. De onderzoekers maten depressieve symptomen met de Hamilton Depression Rating Scale (HDRS) bij aanvang en na drie en zes weken.

Na zes weken namen depressiescores sterker af in de celecoxibgroep dan in de placebogroep (Cohen’s d = 1,27; p < 0,001). De onderzoekers rapporteerden een behandelrespons bij 70% tegenover 9% en remissie bij 67% tegenover 0%. De frequentie van gemelde bijwerkingen verschilde niet significant tussen de groepen. De bevindingen zijn interessant, maar de studie was klein, duurde slechts zes weken en richtte zich op depressieve symptomen na COVID-19. Er werd niet onderzocht of celecoxib de kenmerkende post-COVID-klachten zoals PEM, inspanningsintolerantie, POTS, andere vormen van dysautonomie, of hersenmist verbetert. De resultaten zijn daarom geen bewijs voor celecoxib als algemene post-COVID-behandeling.

Een Zuid-Koreaanse observationele studie van Lee en collega’s (2024) onderzocht of gebruik van NSAID’s tijdens de acute COVID-19-fase samenhing met een latere post-COVID-diagnose. De oorspronkelijke populatie omvatte 225.458 personen met COVID-19, van wie 254 een geregistreerde post-COVID-diagnose hadden. In een aangepaste analyse was NSAID-gebruik binnen veertien dagen na infectie geassocieerd met hogere odds op post-COVID (aangepaste oddsratio 1,79; 95%-BI 1,00–3,19). Na aanvullende correctie voor quarantaineduur was dit verband niet meer statistisch significant (aOR 1,64; 95%-BI 0,90–2,99).

Dit onderzoek ging over NSAID’s als groep, niet uitsluitend celecoxib, en over medicatiegebruik tijdens acute COVID-19. Er kan geen oorzakelijk verband uit worden afgeleid. Mensen met ernstigere acute klachten gebruiken mogelijk vaker pijnstillers en hebben mogelijk ook een grotere kans op langdurige klachten. Bovendien was het aantal geregistreerde post-COVID-gevallen relatief klein. De studie zegt niets over het effect van starten met celecoxib bij bestaande post-COVID.

Bij iemand die celecoxib krijgt voor een bestaande reumatische aandoening kan vermindering van pijn indirect invloed hebben op slaap, ervaren vermoeidheid en dagelijks functioneren. Dat is een mogelijk symptoomgericht effect en moet worden onderscheiden van een aangetoond effect op het onderliggende post-COVID-syndroom. Vanwege de cardiovasculaire, nier- en maag-darmrisico’s is een afweging van verwachte baten en mogelijke schade noodzakelijk.

Q-koortsvermoeidheidssyndroom (QVS) 

Voor QVS zijn geen klinische studies gevonden die celecoxib als behandeling van het syndroom onderzoeken. Bij pijnklachten kan een NSAID in sommige situaties op basis van een afzonderlijke medische indicatie worden voorgeschreven, maar een effect op QVS-gerelateerde vermoeidheid, PEM of cognitieve problemen is niet aangetoond. Resultaten uit een kleine studie naar depressieve klachten na COVID-19 kunnen niet rechtstreeks naar QVS worden vertaald.

Chronische Q-koorts 

Chronische Q-koorts is een persisterende infectie met de bacterie Coxiella burnetii. Celecoxib heeft geen antibacteriële werking en vervangt de gerichte antibiotische behandeling en specialistische controle niet. Een eventuele toepassing als pijnstiller staat los van de behandeling van de infectie. Omdat chronische Q-koorts onder andere het hart en de bloedvaten kan aantasten, is extra aandacht voor de cardiovasculaire risico’s van celecoxib belangrijk.

Klachten na vaccinatie 

Er zijn geen klinische studies gevonden die celecoxib specifiek onderzoeken bij langdurige klachten na COVID-19-vaccinatie. Er zijn daarom geen betrouwbare gegevens over een effect op vermoeidheid, PEM, dysautonomie, cognitieve klachten of andere aanhoudende symptomen in deze groep. De resultaten van studies bij acute COVID-19 of depressieve klachten na infectie kunnen niet zonder meer worden overgenomen voor KNV.

Toegankelijkheid wanneer van toepassing

Celecoxib is in Nederland uitsluitend op recept verkrijgbaar. Het is geregistreerd voor bepaalde reumatische en gewrichtsaandoeningen, niet voor post-COVID of QVS. Een eventuele toepassing bij langdurige postinfectieuze klachten zou daarom buiten de geregistreerde indicatie vallen. Bij het voorschrijven moet rekening worden gehouden met leeftijd, andere aandoeningen, bestaande medicatie en eventuele controle van bloeddruk en nierfunctie.

Belangrijke risico’s zijn maag- en darmzweren of -bloedingen, nierfunctieverslechtering, vochtretentie, verhoogde bloeddruk en cardiovasculaire of trombotische gebeurtenissen. Celecoxib is onder andere gecontraindiceerd bij actief maag-darmulcus of bloeding, bepaalde NSAID-overgevoeligheidsreacties, ernstig hartfalen (NYHA II–IV), bekende ischemische hartziekte, perifeer arterieel of cerebrovasculair lijden en ernstige leverfunctiestoornissen. Het is niet juist om te stellen dat celecoxib vanwege de COX-2-selectiviteit geen maag-darm- of cardiovasculaire risico’s heeft.

Gelijktijdig gebruik met antistollingsmiddelen, acetylsalicylzuur, corticosteroïden en andere NSAID’s kan het risico op complicaties verhogen. Bij combinatie met bepaalde bloeddrukmiddelen en diuretica kan de nierfunctie extra kwetsbaar zijn. Volgens het Farmacotherapeutisch Kompas moet celecoxib zo kort mogelijk in de laagst effectieve dosis worden gebruikt, rekening houdend met de individuele indicatie en risico’s.

Bronnen en wetenschappelijk bewijs 
  • Farmacotherapeutisch Kompas. Celecoxib: preparaattekst, indicaties, contra-indicaties, interacties en waarschuwingen. https://www.farmacotherapeutischkompas.nl/bladeren/preparaatteksten/c/celecoxib (geraadpleegd oktober 2026).
  • European Medicines Agency / College ter Beoordeling van Geneesmiddelen. Celecoxib: productinformatie en registratiestatus. Zie de actuele geneesmiddeleninformatie via https://www.geneesmiddeleninformatiebank.nl/.
  • Q- en C-support. Achtergrondinformatie mogelijke interventies Post-COVID. Interne kennisdocumentatie, juni 2026; onderdeel “Celexocib (COX-2-remmer)”, versie 27 mei 2026.
  • Ansari S, Sanjari Moghaddam H, Basti FA, Salehi M, Akhondzadeh S. Efficacy and safety of celecoxib monotherapy for treatment of moderate depressive symptoms following COVID-19 infection: A randomized, double-blind, placebo-controlled trial. J Psychosom Res. 2023;174:111471. doi:10.1016/j.jpsychores.2023.111471.
  • Lee YS, Kim H, Kwon S, Kim TH. Association between long COVID and nonsteroidal anti-inflammatory drug use by patients with acute-phase COVID-19: A nationwide Korea National Health Insurance Service cohort study. PLoS One. 2024;19(11):e0312530. doi:10.1371/journal.pone.0312530. Correctie: PLoS One. 2025;20(7):e0328398.
  • Miele L, Chu S, Hillegass W, et al. Effect of background therapy with non-steroidal anti-inflammatory drugs (NSAIDs) and other anti-inflammatory agents on COVID-19 outcomes. medRxiv. 2024. Preprint zoals aangehaald in het oorspronkelijke achtergrondinformatie-document; niet gebruikt als bewijs voor werkzaamheid bij post-COVID.

C-support beëindigt haar dienstverlening. Op 10 december gaat deze website offline.